Sex sells. Dat is een motto dat al sinds jaar en dag bestaat. Ook in de game-industrie bestaat dit thema al lang. Vroeger op de 386 en 486 speelden mensen al Strip poker-games. Daarnaast had je ook de meer grappige ‘cartoony’ serie Leisure Suit Larry. Een onaantrekkelijke man in een joggingpak die (tevergeefs) vrouwen probeerde te versieren. Dit was een ‘point and click’ adventure. Opvallend is dat deze games eigenlijk alleen voor de PC zijn ontwikkeld en niet voor consoles. Tomonobu bracht de seks ook naar de consoles met ‘Dead or Alive’. Critici zullen natuurlijk zeggen dat Night Trap op de Mega CD ons al een ‘sneak peak’ gaf, maar zoals de term het al aangeeft, gaat dat slechts om 1 moment.

Tomonobu Itagaki werd geboren in 1967. Hij kwam uit een vooraanstaand gezin en dit maakte het voor hem mogelijk om op de prestigieuze Waseda high school zijn educatie te volgen. De Waseda high school is een populaire particuliere school in de wijk Shinjuku. De wijk Shinjuku is geroemd om haar modebewuste mensen, mogelijk heeft dit bijgedragen aan het huidige extravagante uiterlijk van Itagaki. Na afronding van zijn middelbare school ging hij rechten studeren aan de Waseda University, hij rondde zijn studie succesvol af in 1992. Na zijn studie wilde hij eigenlijk schrijver worden en ook was er even sprake van dat hij professioneel gokker wilde zijn. Na sterk afraden door zijn familie trad hij uiteindelijk in dienst bij Tecmo.

Itakagi kwam al vroeg in aanraking met games. Samen met zijn broer creëerde hij al op jonge leeftijd een Gundam game (vechtrobots, red.). Hij was verantwoordelijk voor de graphics en zijn broer deed het codeerwerk. Na zijn studie ging hij dus werken bij het gamebedrijf Tecmo. Hij kwam in dienst als graphics programmeur en werkte samen met Akihiko Shimoji aan Tecmo Bowl, een American football game voor de Super famicom (Super Nintendo in Europa en VS, red.). De game kon was redelijk succesvol en was één van de eerste NFL gelicenceerde games. Gedurende zijn carrière bij Tecmo, was Akihiko Shimoji, samen met Yoshihiko Inose (Rygar, Ninja Gaiden Famicom), de mentoren van Tomonobu Itagaki.

Halverwege de jaren 90 kwam Tecmo in financieel zwaar weer terecht. Ze waren op een haar na failliet. Itagaki stapte toen naar toenmalig CEO Nakamura en beloofde hem een game te maken die het bedrijf er weer bovenop zou helpen. Omdat Nakamura eigenlijk geen andere opties had, besloot hij de jonge Itagaki een kans te geven. Itagaki besloot de game Dead or alive te maken, een game gebaseerd op het populaire Virtua Fighter van Sega. Opmerkelijk is, dat Itagaki niet persé een fighting-game voor ogen had. Het moest gewoon een game worden die verkocht. Later bleek dat wanneer Gran Turismo in beeld was in die tijd, dat ze een GT kloon zouden hebben gemaakt. Wat veel mensen niet weten is dat de eerste Dead or alive letterlijk gebouwd is met de Virtua Fighter engine. Sega was namelijk zo genereus om de ‘engine’ ter beschikking te stellen aan het noodlijdende Tecmo. Itagaki heeft de ‘engine’ uitgebouwd en vooral veel aandacht besteed aan het onderdeel dat de ‘rondingen’ van de dames aanstuurde. De game kwam eerst uit in de arcades in Japan en daarna verschenen conversies voor de Sega Saturn en de nieuwe spelcomputer van Sony, de Playstation. De game zat solide in elkaar, maar was geen hoogvlieger. Het vergaarde dus voornamelijk opzien door de bewegende rondingen van de dames. Je kon geloof ik zelfs in het optiemenu de grootte van de rondingen bepalen! Itagaki was eigenlijk hiermee de eerste die de consoles ‘sexualiseerde’. Omdat het eerste deel een redelijk succes was, kwam er natuurlijk een vervolg. Het tweede deel was gebouwd op een veel verbeterde ‘engine’ en de ‘graphics’ zagen er stukken realistischer uit. Natuurlijk bleven de stuiterende objecten in de game. Inmiddels zijn wij nu bij het vierde deel.
Ook zijn er ‘spin-offs’ gekomen van Dead or alive. De Dead or alive Extreme en Paradise games. In deze games moet je volleyballen met de dames van Dead or alive en hierbij vliegen je de blote lichaamsdelen je om de oren. Daarnaast moet je dames tevreden stellen en houden met cadeaus zodat ze met je samen willen spelen. Het was tenenkrommend, maar voor de fans was het stiekem toch wel genieten.

Ondanks dat de Dead or alive ‘franchise’ veel waardering genoot, was het toch de game Ninja Gaiden (2004) die Itakagi wereldfaam gaf. Hij trok het oude Ninja Gaiden (Famicom/Nes) uit de mottenballen en gaf er een eigentijdse draai aan. Zijn game draait om de ninja Ryu Hayabusa (ook een Dead or alive character, red.). Ryu zijn gehele dorp is uitgemoord en hij moet wraak nemen. De ‘graphics’ waren geweldig voor die tijd en de game werd erg gekenmerkt door extreme bloederigheid. Ook heeft Itagaki de game extreem moeilijk gemaakt, want hij vond dat de nieuwere games veel te makkelijk waren. Dit was zijn manier om hiertegen in protest te gaan. Over het algemeen genomen heeft Itagaki vaak zulke controversiële uitspraken/standpunten. Hij is zeer uitgesproken voor iemand van Japanse afkomst en durft kritiek te geven op collega’s en games van collega’s. Ook deze controverse heeft hem veel populariteit gegeven onder gamers. Maar de controverse is niet alleen positief, want uiteindelijk heeft het zijn baan gekost bij Tecmo. Itagaki heeft altijd gezegd dat hij alleen games maakte voor de beste consoles. Voor hem was dat in deze generatie de Xbox 360, mogelijk omdat toen in die tijd de Playstation 3 (PS3) nog niet uit was. Toen er uiteindelijk ‘remakes’ gingen verschijnen van de Ninja gaiden games voor de PS3, was hij het er totaal niet mee eens. Hij vond dat Tecmo haar ziel verkocht om snel geld te verdienen en dit heeft hem uiteindelijk zijn baan bij Tecmo gekost. Itakagi is echter tot op de dag van vandaag nog steeds niet van Tecmo af. Zo lopen er nog rechtszaken namens hem en tegen hem. Itagaki eist namelijk nog ‘royalties’ van Tecmo. Daarnaast heeft een vrouwelijke werknemer van Tecmo hem aangeklaagd voor, hoe ironisch, seksueel misbruik.

Na Tecmo richtte hij een nieuwe studio op, genaamd: Valhalla games. Hij werkt nu aan een nieuwe game; Devil’s third. Het wordt geen Ninja gaiden kloon en dat blijkt ook uit de nieuwe trailer. Het wordt een ‘third person shooter’. Kijkend naar de trailer heeft het wel wat weg van The club van Sega, maar wat het werkelijk wordt moet nog blijken. Zoals het er nu naar uitziet komt de game ook pas in 2013 uit.

Itagaki zal altijd wel in combinatie met controverse worden genoemd, maar ook zal hij altijd geroemd worden om zijn kijk op games. Maar bovenal zal hij herinnert worden als de man die seks naar de consoles bracht.

Met dank voor deze bijdrage aan: DAY